Doğum, düğünden daha heyecan verici, acısıyla, tatlısıyla yaşanan, hayatınızı bir anda farklı bir boyuta taşıyan, inanılmaz derecede keyifli ve kutsal bir olaydır. Benim normal doğum için cesaretim yoktu ve sezeryan ile doğurdum. Kızımı genel anestezi ile oğlumu ise epidural anestezi ile dünyaya getirdim. Kızımın doğumu göremedim, ayılmaya çalışırken herkes başımda Pınar, kızın burada, bak çok tatlı diye seslendiklerini hatırlıyorum. O geceyi hiç uyumadan sabaha kadar kızımı emzirmekle geçirdim. Hem çok zor hem de çok mutlu bir gece geçirdim. 9 ay boyunca karnımda taşıdığım o minicik kızım artık kucağımdaydı. O anda kendinizi anne olarak göremiyorsunuz, her şey o kadar yeni ve karmaşık oluyor ki ilk aylar bunu anlamaya çalışarak geçiyor. Zaman geçtikçe bebeğinizle beraber sevginizde büyüyor aranızda inanamayacağınız kadar kuvvetli bir bağ oluşuyor. Önce ne istediğini anlayamadığınız bebeğinizin, sonra gözünden derdini anlar hale geliyorsunuz. Evlat sevgisi hayattaki en büyük sevgi diyebiliriz.
   Oğlumu epidural anestezi ile doğurdum, ameliyat anında her şeyi dinliyor kısmen izliyordum. Oğlumu ilk kucaklarına aldıklarında, sesini duyduğumdaki heyecanımı ve mutluluğumu hiç unutmuyorum. Yanağını yanağıma dayadılar, onu öptüm, konuştum,sesimi duyunca kokumu alınca hemen emmek için aranmaya başladı. Tabi ki ikinci çocuk olunca tecrübeli oluyorsunuz onu hemen orda kucaklayıp emzirmek istedim. Annelik hayatın en büyük payını alan, emek isteyen yüce bir görev buna gerçekten hazır olduğunuzda doğum yapmanızı tavsiye ederim. Annelikte mutluluk gibi, tarifi kişiden kişiye değişir. Sizin hikayeniz nasıl, anneliğe ilk adım attığınız o unutulmaz anı bizimle paylaşın.